ZASADY CENTRALIZACJI I DECENTRALIZACJI CZ. II
rss feed

ZASADY CENTRALIZACJI I DECENTRALIZACJI CZ. II

W ostatnich latach decentralizacja uprawnień w zarządzaniu przedsiębiorstwami rozpowszechniła się tak dalece, że nabrała cech kaprysu lub mody kierownictwo zakładów często nie wierzy w skuteczność decentralizacji, a stosuje ją tylko po to, aby sprawiać wrażenie nowoczesności w zarządzaniu. W dużym stopniu sytuację tę da się wytłumaczyć. Jeśli kluczem efektywnego działania przedsiębiorstwa jest umiejętna koordynacja pracy ludzi, logicznym następstwem tego jest, aby osoby odpowiedzialne za tę koordynację miały również uprawnienia konieczne do kierowania i aby uprawnienia te były z kolei delegowane tak daleko, dokąd sięgają stanowiska kierownicze.

Duże zainteresowanie skierowane obecnie na poziom zarządzania i na dobór kadry kierowniczej, świadczy o rosnącym znaczeniu jej doskonalenia. Rozumie się powszechnie, że po to, aby nauczyć się kierowania musi się samemu faktycznie kierować i że ryzykowną rzeczą jest szkolenie w tym celu pracowników najniższego szczebla struktury organizacyjnej.

Same rozmiary przedsiębiorstwa mogą narzucać decentralizację uprawnień. W miarę jak kierownicy uświadamiają sobie, że funkcje zarządzania rozprzestrzenione są aż do szczebla mistrza, zaczynają również rozumieć konieczność decentralizacji uprawnień.

Leave a Reply