Wynagrodzenie członków rad nadzorczych
rss feed

Wynagrodzenie członków rad nadzorczych

Jest faktem znanym od dawna, że członkowie rad nadzorczych jako grupa są najniżej płatnym zespołem w amerykańskiej hierarchii zarządzania. National Industrial Conference Board stwierdził w roku 1938, że spośród 468 przedsiębiorstw zatrudniających członków rad z zewnątrz 318 przedsiębiorstw czyli 68°/o płaciło im mniej niż 25 dolarów za posiedzenie normalną stawką było 20 dolarów, a tylko 2,3°/o badanych przedsiębiorstw płaciło członkom rad 100 lub więcej dolarów za zebranie21. Średnia roczna wypłacana członkom rad z zewnątrz wynosiła 285 dolarów, w przeciwieństwie do około 5,000 dolarów płaconych w 19 angielskich przedsiębiorstwach objętych tym badaniem.

W roku 1945 Conference Board opublikowała dane, z których wynika, że opłaty zostały nieco podwyższone i średnia płaca za uczestniczenie w posiedzeniu rady w 500 przedsiębiorstwach objętych badaniami wynosiła 50 dolarów VG badanych przedsiębiorstw płaciła 100 dolarów lub więcej’22. W stosunku rocznym — członkowie rad z zewnątrz otrzymywali 850 dolarów za uczestnictwo w zebraniu łącznie z zebraniami specjalnymi. Ponadto stwierdzono coraz silniejszą tendencję do wynagradzania członków rad ustaloną pensją roczną. W 1938 roku Conference Board stwierdziła, że tylko 19 spośród 468 przedsiębiorstw płaciło zewnętrznym członkom rady stałą pensję podczas, gdy w 1945 liczba tych przedsiębiorstw wynosiła 80 na ogólną sumę 479 przebadanych.

Badania z roku 1953 stwierdziły dalszą tendencję zwyżkową poborów członków rad. Liczba przedsiębiorstw płacących 100 dolarów za zebranie wzrosła, a niektóre większe przedsiębiorstwa płacą nawet 200 do 500 dolarów za zebranie. Stwierdzono również, że wzrasta ilość przedsiębiorstw zatrudniających członków rad z zewnątrz na stałym etacie w roku 1938 tylko 5% przedsiębiorstw stosowało tę praktykę, w roku 1946 procent ten wzrósł do 8, a w roku 1953 już 22% przedsiębiorstw płaciło stałe pensje 23.

Leave a Reply