WIELOOSOBOWE KIEROWNICTWO CZ. II
rss feed

WIELOOSOBOWE KIEROWNICTWO CZ. II

W ramach organizacji przedsiębiorstw powołuje się wielorakie formy komisji wykonawczych. Rada nadzorcza może powołać komisję wykonawczą do wykonania pewnych spraw, które będą później ratyfikowane przez radę nadzorczą. Organizacja wewnętrzna przedsiębiorstwa może przewidywać większą ilość komisji wykonawczych. Czasami komisja kierowników najwyższego szczebla przejmuje funkcje wchodzące normalnie w zakres działania prezesa rady nadzorczej. Częściej jednak komisje wykonawcze mają ograniczone uprawnienia do zarządzania pewnym odcinkiem działalności przedsiębiorstwa. Dobrym przykładem tego rodzaju są komisje do spraw zbytu działające w domach towarowych. Członkami takiej komisji są na ogół: kierownik działu zbytu, wybrani pracownicy zaopatrzenia oraz kierownicy działu badań rynku oraz działu wzorów. Inne typowe komisje problemowe zostaną omówione dalej. Komisje o podobnych uprawnieniach spotyka się także w instytucjach nieprzemysłowych, przy czym zajmują się one szerokim wachlarzem zagadnień.

Instytucje państwowe otrzymują swoje uprawnienia bezpośrednio od ciała ustawodawczego, podczas gdy rada nadzorcza musi otrzymać uprawnienia delegowane jej przez akcjonariuszy w ramach statutu. W opisanym wyżej przypadku powołanej wewnętrznej komisji wykonawczej część uprawnień deleguje grupie odpowiedni kierownik w ramach posiadanych przez niego uprawnień delegowanie uprawnień może również objąć osoby podległe kierownikowi przy założeniu, że uprawnienia delegowane jednostkom zostaną wykorzystane przez połączenie się ich z własnej woli w komisję. Jeśli jednak komisja ma działać jako kierownik wieloosobowy, musi mieć uprawnienia do kierowania bez względu na to, czy zostały one delegowane w sposób formalny czy nieoficjalny.

Leave a Reply