Stanowisko kierownicze a sprawa wieku
rss feed

Stanowisko kierownicze a sprawa wieku

Dla kandydatów na stanowiska kierownicze ważna jest sprawa wieku. Przedsiębiorstwa, które mają dobre programy doskonalenia, podkreślają zawsze ważność rozpoczynania pracy w młodym wieku. W programach tych można wskazywać na czas — rok czy dwa — potrzebny dla przeprowadzenia całości szkolenia. Można również opierać się na twierdzeniu, że rozwinięcie u kierownika pełnej sprawności wymaga średnio około 15 lat lub powoływać się na przykłady „typowego” dyrektora z większości dobrze działających przedsiębiorstw, gdzie wytypowano go na stanowisko kierownicze po dwudziestu latach pracy w przedsiębiorstwie, w którym stopniowo zdobywał swoją karierę. Przyjąć można, że korzystne dla przedsiębiorstwa byłoby ustalenie górnej granicy wieku dla kandydatów na stanowiska kierownicze do około 27 lat. Można to łatwo stwierdzić w okresie, gdy kandydaci są dopiero rekrutowani.

Dyrektorzy przedsiębiorstw poszukują na stanowiska kierownicze ludzi odznaczających się dojrzałością. Jest to cecha nieuchwytna w tym sensie, że trudno jest ocenić ją w sposób obiektywny. Nie musi się nawet wiązać z wiekiem czy doświadczeniem. Potencjalnego kandydata można uznać za dojrzałego wówczas, gdy może wykazać się doświadczeniem, wiedzą teoretyczną, wiedzą praktyczną, szerokimi horyzontami myślenia, zdrowym rozsądkiem przy stawianiu celów i wyborze środków ich realizacji. Mimo że taka ocena sprawia największe trudności pracownikowi, zajmującemu się rekrutacją, w ten sposób można najlepiej wyselekcjonować najodpowiedniejszych kandydatów.

Zareklamowanie przedsiębiorstwa kandydatowi. Przedstawiciel przedsiębiorstwa, który znajdzie kandydatów o odpowiednim wieku, dojrzałości i poziomie inteligencji, powinien nakłonić ich, aby zechcieli starać się o przyjęcie do pracy w jego przedsiębiorstwie takim ludziom przedsiębiorstwo powinno pokazać się z jak najlepszej strony i zareklamować się tak, jak reklamuje własne wyroby.

Leave a Reply