Specjalne plany usprawnienia przepływu informacji dla rad nadzorczych

Specjalne plany usprawnienia przepływu informacji dla rad nadzorczych

Jednym z najważniejszych chyba sposobów informowania rad nadzorczych — oczywiście poza samymi naradami — są nieoficjalne kontakty członków rad z zewnątrz przedsiębiorstwa z członkami etatowymi. Kontakty te szczególnie ławto znaleźć w przedsiębiorstwach, które rekrutują dyrektorów z okręgu, gdzie mieści się centrala przedsiębiorstwa ta forma przekazywania informacji jest jednak stosowana i w dużych przedsiębiorstwach. Analiza Conference Board, o której już była mowa, wykazała, że ponad 90% etatowych członków rad największych przedsiębiorstw, przeprowadza nieoficjalne konsultacje z członkami rad z zewnątrz w okresach między zebraniami rady w najmniejszych przedsiębiorstwach 95% członków rad postępuje podobnie. Analiza ta jednak nie obejmuje częstotliwości i zakresu tych kontaktów i należy przypuszczać, że nie są one tak powszechne, jakby się wydawało.

Niektóre przedsiębiorstwa opracowały specjalne plany usprawnienia przepływu informacji dla rad nadzorczych20. Rady nadzorcze tych przedsiębiorstw otrzymują dość dokładne dane finansowe (niektóre z nich w formie wykresów), sprawozdania z działalności, sprawozdania specjalne dotyczące nietypowych spraw i sytuacji otrzymują one również sprawozdania podkomisji podlegających radom, okresowe zestawienia budżetowe i prognozy, biuletyny informacyjne oraz specjalne

Doskonałe opracowanie tych programów oraz sposoby, poprawienia istniejących patrz F. Lusardi Keeping Corporate Directors Informed, „Studies in Business Policy”, nr 24, New York 1947, National Industrial Conference Board, Inc. raporty o bardziej lub mniej dostrzegalnych czynnikach wpływających dodatnio lub ujemnie na wykonywanie planów. Mimo to ilość przedsiębiorstw właściwie i wyczerpująco informujących rady jest stale zbyt mała.

Leave a Reply