RADA NADZORCZA
rss feed

RADA NADZORCZA

Jednym z ciekawszych instrumentów zarządzania przedsiębiorstwem, który występuje w formie wieloosobowego kierownictwa, jest rada nadzorcza. Znaczenie jej dla kierowania przedsiębiorstwami amerykańskimi jest często niedoceniane. Pewna instytucja powołana do badań i oceny efektywności zarządzania opublikowała wyniki tych badań dotyczące rad

„Po przeprowadzeniu badań tysięcy przedsiębiorstw pracownicy Instytutu są przekonani, że największą słabością organizacji przedsiębiorstw amerykańskich jest skład osobowy przeciętnej rady nadzorczej… Więcej niż połowa korespondencji wychodzącej z American Institute of Management dotyczy tych spraw”.

Prawa stanowe, na mocy których zakładane są spółki, wymagają, aby spółka była kierowana przez radę nadzorczą składającą się co najmniej z 3 członków. Logicznym uzasadnieniem tej zasady jest fakt, że spółka jest jednostką sztuczną, powstałą na mocy umowy z grupą właścicieli (akcjonariuszy) i jako taka musi być kierowana przez osoby rzeczywiście odpowiedzialne za kierowanie. W przeszłości rada nadzorcza pełniła funkcję kierownika wieloosobowego.

Myślą przewodnią jest zastąpienie rzeczywistych właścicieli spółki tj. akcjonariuszy członkami rady. Nie są oni ustawowo narzuceni, lecz są raczej wybranymi przedstawicielami akcjonariuszy, którym jako grupie powierza się obowiązek zarządzania spółką. Innymi słowy, akcjonariusze są właścicielami spółki, a spółka jako osoba prawna jest właścicielem wszystkich aktywów przedsiębiorstw wchodzących w jej skład. Pomimo że rozróżnianie tego może się wydawać drobiazgowością, ma ono kolosalne skutki prawne. Wynika z tego: oddzielenie odpowiedzialności spółki od odpowiedzialności akcjonariuszy z jednoczesnym ograniczeniem odpowiedzialności tych drugich trwałość istnienia osoby prawnej mimo ograniczonej długości życia osób fizycznych oraz możność zawierania umów i nabywania praw własności niezależnie od uprawnień poszczególnych akcjonariuszy.

Leave a Reply