MOTYWACJA KIEROWNIKÓW
rss feed

MOTYWACJA KIEROWNIKÓW

Zwrócenie szczególnej uwagi na kwalifikacje kierowników i na problemy rekrutacji właściwych kandydatów, zaciemnia ten fakt, że kierownicy nie pracują dla przedsiębiorstw w ogóle pracują dla określonego przedsiębiorstwa. Powstaje zatem problem, w jaki sposób przedsiębiorstwo ma przekonać potencjalnego kandydata, aby wybrał je spośród wielu innych ubiegających się o niego przedsiębiorstw. Takie postawienie sprawy jest zupełnie nowością. Przed II wojną światową niewiele przedsiębiorstw poszukiwało pracowników. Typową sytuacją było raczej, że poszukujący pracy brał na siebie całkowite ryzyko i koszt znalezienia potencjalnego i na ogół nie entuzjastycznie usposobionego pracodawcy.

Sytuacja zmieniła się radykalnie dopiero w ostatnim dziesięcioleciu. Przedsiębiorstwa zaczęły walczyć o kandydatów na potencjalnych kierowników, gdyż zaczęto sobie uświadamiać olbrzymią różnicę między funkcjami kierowniczymi a innymi oraz rozumieć, że od kandydatów na kierowników należy wymagać zupełnie innych kwalifikacji i że w przedsiębiorstwach brakuje potencjalnych kandydatów na kierowników wyższego szczebla.

Jakie jednak korzyści powinno się zaoferować kandydatowi na kierownika? Na to pytanie nie można było odpowiedzieć, dopóki nie zbadało się spraw motywacji. Nie wystarczało już tradycyjne proponowanie wysokich płac. Przedsiębiorstwom oferującym wysokie uposażenia bardzo często nie udawało się pozyskać kandydatów. Powoli zaczęto sobie uświadamiać, że natura ludzka jest niezmiernie skomplikowana, że człowiek ma potrzeby nie tylko materialne lecz również duchowe i towarzyskie, że potrzebom tym nadaje różne znaczenie zależnie od wrodzonych i nabytych cech charakteru oraz wieku, wykształcenia i sytuacji materialnej. Potrzebne tu jest jeszcze jedno wyjaśnienie. Mianowicie, badania statystyczne i obserwacje natury ogólnej odwracają uwagę od faktu, że potrzeby ludzkie mają charakter indywidualny i nie mieszczą się w pojęciu „potrzeb przeciętnego człowieka”. Starając się zatem pozyśkać kandydata na kierownika trzeba mu zapewnić możliwość zaspokojenia jego potrzeb zarówno w sensie ogólnym, jak i najbardziej indywidualnym. Zrobiono już pewien postęp pod tym wzglę- dem, opracowując zestawienie potrzeb ludzkich i umożliwiono tym samym ich klasyfikację, przynajmniej w odniesieniu do kandydatów na stanowiska kierownicze najwyższego szczebla n.

Leave a Reply