Jaki powinien być kandydat na kierownika?
rss feed

Jaki powinien być kandydat na kierownika?

Trzecią sprawą, która dotychczas nie znalazła szerszego zrozumienia, jest rozwijanie kulturalnych zainteresowań kierowników. Każdy człowiek powinien dążyć do pełnego wykorzystania swych możliwości intelektualnych. Wymaga to rozległych horyzontów myślowych i wyrabiania smaku poprzez doskonalenie się umysłowe i estetyczne.

Zalety moralne. Kandydat na kierownika powinien odznaczać się poczuciem zasad moralnych obowiązujących w społeczeństwie. Kierownicy ponoszą odpowiedzialność za wzrost dobrobytu pracowników i społeczeństwa, do którego należą. Organizacja nie może w ogóle istnieć bez trzymania się zasad moralnych uznanych za słuszne przez większość obywateli. Ze względu na to, że sposób postępowania kierowników naśladują inni, mają oni duży wpływ na moralność społeczeństwa muszą więc być ludźmi uczciwymi, postępować zgodnie z zasadami moralnymi zaakceptowanymi przez społeczeństwo.

Umiejętność osądu. Umiejętność osądu jest tym, czego wszyscy dyrektorzy poszukują najbardziej u podwładnych typowanych na stanowiska kierownicze. Umiejętność tę trudno jest zdefiniować. To złożone pojęcie zawiera takie elementy, jak: 1) starania, aby poznać i ocenić wartość czynników występujących w danej sytuacji, 2) ocenianie tych czynników w konkretnych warunkach, 3) zwyczaj podejmowania decyzji w odpowiednim czasie, 4) zwyczaj podejmowania decyzji w oparciu o zdrowy rozsądek i 5) umiejętność odpowiedniego rozplanowania w czasie wprowadzania tych decyzji w życie. Ponieważ osoby odzna- czające się umiejętnością osądu zazwyczaj kierują się powyższymi zasadami, można stąd wysunąć wniosek, że umiejętność ta wynika z solidnego wykształcenia popartego praktyką. Kandydatów na kierowników nie można nauczyć osądu jako takiego. Muszą oni odznaczać się wysokim poziomem inteligencji, wszechstronnym wykształceniem oraz doświadczeniem praktycznym. Jeśli kandydat na kierownika potrafi połączyć te elementy, rozwinie w sobie umiejętność prawidłowego osądu.

Inicjatywa. Delegując uprawnienia zakłada się, że osoba, której uprawnienia te delegowano, będzie się odznaczać inicjatywą. „Kierownik”, który czeka aż zwierzchnik poleci mu co i kiedy ma robić, daje dowód, że nie umie kierować. Zwraca on tym samym zwierzchnikowi uprawnienia, które ten mu delegował.

Inicjatywa jest cechą, która polega na zrozumieniu konieczności działania i podejmowania tego działania. Przy dobieraniu kierowników często nie zwraca się uwagi na tę cechę, a docenia ją się dopiero wtedy, gdy nowo mianowany kierownik zwleka z załatwieniem sprawy, usprawiedliwia się, że nie podjął działania, obawia się przystąpić do czynu lub oczekuje od podwładnych, aby działali za niego, Dobry kierownik musi być przygotowany na ryzyko wynikające z szybkiego i energicznego działania.

Leave a Reply