Dział finansów w przedsiębiorstwie
rss feed

Dział finansów w przedsiębiorstwie

Finanse. Dział finansów w przedsiębiorstwie jest ostatnią, a w wielkim przedsiębiorstwie często jedyną ostoją centralizacji władzy. Nawet w tych przedsiębiorstwach, które stosują szeroko zakrojoną politykę decentralizacji dział finansów jest decentralizowany w dużo mniejszym stopniu niż inne.

Przyczyna tej centralizacji jest prosta. Celem prawie każdego przedsiębiorstwa jest rentowność i ustabilizowana działalność. Rentowność da się na ogół określić przez porównanie zysków z kapitałem znajdującym się w dyspozycji przedsiębiorstwa. Tworzy to podstawy do powstania centralnej kontroli tych funduszów oraz dokładnej sprawozdawczości z ich wykorzystania. Pomimo że niezbędna jest scentralizowana kontrola spraw finansowych na górnym szczeblu zarządzania, wielu dyrektorów finansowych niesłusznie twierdzi, że potrzebna jest również szczegółowa kontrola działalności związanej z zakupem, sprzedażą i rachunkowością. Ważną sprawą natomiast jest kontrola właściwego uży- cia funduszów zgodnie z planem oraz upewnienie się, że system rachunkowości daje dokładny i uczciwy obraz sum otrzymywanych i wydatkowanych

Wpływ centralizacji widać w fakcie dokonywania kontroli budżetowej zarówno kosztów, jak i wydatków inwestycyjnych, przy czym kontrola tych drugich jest bardziej ścisła. W wielkim przedsiębiorstwie kierownik wydziału produkcyjnego może mieć uprawnienia do wydatkowania sum wynikających z działalności kierowanej przez niego fabryki, a sumy te przewidziane budżetami mogą dochodzić do setek tysięcy dolarów tygodniowo może on mieć również uprawnienia do wydatkowania sum przewidzianych w budżecie kosztów opiewających na, powiedzmy, 50 tys. dolarów jednocześnie może on mieć uprawnienia dc wydatkowania kapitału inwestycyjnego tylko do sumy 1000 dolarów. Autorzy znają przypadek pewnego kierownika zbytu, który był uprawniony do podpisywania umów sprzedaży do sumy 5 min. dolarów, a nie miał przy tym uprawnień do wydatkowania sum przekraczających 1000 dolarów. Przyczyną tego jest przeważnie fakt, że wydatki z tytułu kupna-sprzedaży dotyczące kapitału obrotowego dają się łatwiej przewidzieć i objąć budżetem, a w rezultacie dadzą się również i łatwiej kontrolować (ustalone ceny, planowane terminy dostaw oraz jednolite ‚warunki przy kontraktach). Wydatki z puli inwestycyjnej są dużo trudniejsze do budżetowania i właściwego koordynowania i stanowią w pewnym sensie zobowiązanie wobec zasobów kapitału. Jednocześnie wzrasta przekonanie o konieczności zwiększenia centralizacji uprawnień w dziedzinie zbytu i wydatkowania kapitału obrotowego, ponieważ przerost wydatków może pochłonąć cały kapitał przedsiębiorstwa.

Leave a Reply