Dążenie do niezależności

Dążenie do niezależności

Z drugiej strony, w przedsiębiorstwach powstających przez powiązanie kilku mniejszych przedsiębiorstw mogą występować — szczególnie na początku — wyraźne tendencje do zachowania decentralizacji uprawnień, szczególnie jeśli dany obiekt wykazuje się odpowiednim zyskiem. Niewątpliwie ta tendencja do niewprowadzania zmian może wynikać w większym stopniu z polityki jednostek, niż z zasad właściwego zarządzania. Nie ulega kwestii, że naleganie jednostki na pozostawienie jej, która dotąd była niezależna, autonomii będzie szczególnie silne i dopiero po długim okresie czasu naczelny dyrektor może odważyć się na zasadnicze kroki w likwidowaniu decentralizacji.

Może powstać i taka sytuacja, w której łączenie się przedsiębiorstw wpłynie na powiększenie stopnia centralizacji. Jeśli grupa właścicieli zechce obsadzić nabyte przedsiębiorstwo własnymi kierownikami, lub wykorzystać możliwości połączonego działania, może się okazać, że w celu ujednolicenia polityki i umożliwienia szybkiego działania niezbędna jest centralizacja.

Dążenie do niezależności. Zarówno pojedynczy człowiek jak i grupa ludzka dążą do uzyskania pewnego stopnia samodzielności. Można to zaobserwować na przykładzie całego okręgu, którego władze mogą być wyczulone na brak naczelnego kierownictwa poszczególnych przedsiębiorstw leżących na terenie tego okręgu. Na przykład w ciągu pięćdziesięciolecia przed I wojną światową dał się zauważyć wybitnie wrogi stosunek Izby Przemysłowo-Handlowej i prasy Chicago w stosunku do braku w tym okręgu kierownictwa towarzystwa kolejowego w wyniku dążenia do samodzielności okręgu powstało aż 12 banków federalnych celem zabezpieczenia interesów terenowych kierownicy terenowi okręgu byli rozgoryczeni na swoje władze centralne.

Leave a Reply