CHARAKTER I CELE OCENY KIEROWNIKÓW
rss feed

CHARAKTER I CELE OCENY KIEROWNIKÓW

Charakter problemu. Oceniając kandydata na kierownika bierze się pod uwagę jego kwalifikacje. Oceniający stara się oszacować walory potencjalnych kierowników biorąc pod uwagę zarówno ich umiejętności w pracy kierowniczej, jak i szanse na dalszy awans. W rezultacie kandydatów na stanowiska kierownicze trzeba oceniać zarówno według kryteriów, jakie wyrobili sobie o pracy danego kierownika kierownicy wyższego szczebla, jak i według norm określających ich umiejętności stosowania w praktyce zasad zarządzania. Przyjmując taką zasadę zakłada się z góry, że kandydat ma już doświadczenie w kierowaniu i wyklucza się z oceny wszystkie elementy nie związane z tego rodzaju doświadczeniem. Odpowiednie stosowanie tej zasady zagwarantuje, że oceni się najbardziej istotne cechy oraz że ryzyko niewłaściwego wyboru ograniczone zostanie do minimum.

Cele oceny. Celem oceny kandydatów na kierowników jest ułatwienie wyboru. Niestety, cel ten uważa się często za krótkofalowy. Wielu kierowników ocenia kandydata w pośpiechu po to, aby szybko znaleźć osobę na wakujące stanowisko. Takie wygodnictwo musi dać złe rezultaty.- Poza tym jest ono bardzo kosztowne i zaprzecza ważności doskonalenia kadr.

Jeśli, jak to stwierdza jeden z autorów, prawdą jest, że przedsiębiorstwo, które nie potrafi wyłonić z własnych kadr własnego kierownictwa skazane jest na zagładę 2, zrozumiałe jest chyba, że kierownicy muszą spojrzeć na proces oceny z punktu widzenia rezultatów długofalowych. Celem oceny kandydatów musi być wykrycie ich potencjalnych możliwości do dalszych, sukcesywnych awansów przez wszystkie szczeble drabiny organizacyjnej przedsiębiorstwa. Z przyczyn omówionych w poprzednim rozdziale, przedsiębiorstwa nadal znajdują się w sytuacji, która zmusza je do opierania się wyłącznie na doskonaleniu własnej kadry. Typowy dyrektor dużego przedsiębiorstwa rzadko kiedy szuka kierowników z zewnątrz3. Oznacza to, że doskonalenie kadr kierowniczych otwiera drogę do kariery potencjalnemu kierownikowi wtedy, gdy jest on w wieku lat dwudziestu kilku, że zapewnia mu możliwość zdobycia odpowiedniego doświadczenia w odpowiednim wieku oraz awansowania go aż do czasu przejścia na emeryturę.

Leave a Reply