BRAK KADRY KIEROWNICZEJ CZ. II
rss feed

BRAK KADRY KIEROWNICZEJ CZ. II

Czynniki ivpłyivające hamująco na docenianie funkcji kierowniczych. Niedocenianie problemu kadr kierowniczych wyraża się w ostrożności i niepewności prób wprowadzania w życie programów doskonalenia kierowników oraz w braku zdecydowania w programach szkolenia. Stanowisko takie można by częściowo wytłumaczyć tym, że wzrost dużych przedsiębiorstw rozpoczął się stosunkowo niedawno. Jest oczywiście wiele organizacji istniejących już bardzo długo, jak np. armie lądowe, marynarka wojenna i administracja państwowa. Wielkim niedopatrzeniem było niezrozumienie zasad kierowania w tych organizacjach oraz faktu, że zasady te można powszechnie zastosować w przedsiębiorstwach 5.

Opóźnienia w dostrzeżeniu potrzeby szkolenia przyszłych kierowników wynikły również z nieznajomości istoty funkcji kierowniczych. Dopóki istniało powszechne przeświadczenie, że kierownik po prostu „kieruje”, a kierowania nie odróżniano od stosowania w praktyce umiejętności technicznych — nie można było spodziewać się zrozumienia wagi spraw personalnych. Badanie czynności kierowniczych musiało być poprzedzone ich wyodrębnieniem, zdefiniowaniem i znalezieniem ich wzajemnych związków.

Trzecią niemniej ważną przyczyną, dla której tak późno uświadomiono sobie wagę spraw personalnych, była panująca powszechnie opinia, że kwalifikacje kierowników są w pewnej mierze cechami psychicznymi i że powodzenie polityki kadrowej zależy w głównej mierze od stosowania i rozwiązania sposobów oceny takich cech osobowości jak: inteligencja, indywidualizm, zdolność przewodzenia oraz zdolność oceniania innych. Psychologowie, jak dotąd, niewiele pomogli w wyjaśnieniu tych zależności w tych dziedzinach i w konsekwencji kierownicy przedsiębiorstw muszą podchodzić z dużą rozerwą do sprawy wyboru kandydatów na przyszłych kierowników.

Leave a Reply